|
Je bent 13 lange jaren bij mij geweest en hebt mij letterlijk gesteund door dik en dun, in goede en vaak erg kwade tijden. Als ik verdrietig was steunde jij mij door tegen me te praten en me aan te kijken met je grote begrijpende ogen. Je nam me niks kwalijk... nooit. God, wat hield ik van je. In één keer werd je magerder, maar je at verder goed en speelde nog altijd vrolijk. Opeens, op kerstochtend, stond je te wankelen. Toen raakte ik in paniek, want dit was echt niet goed.
Je moest bij de dierenarts blijven... mijn kleine brown tabby maatje. Echt, ik wenste dat ik je niet daar had gelaten, want je bent alleen gestorven. Daar heb ik later vreselijk om gehuild, maar ik weet dat jij wist dat ik van je hield en ik hou nu nog van je, ik zal je nooit vergeten.
 larabella, jij kwam, als mede-Devon Rex, Laurie gezelschap houden toen Laurie al 10 jaar was, maar het duurde nog geen dag en je was "thuis". Ik wilde een poes die op mijn paard leek, met koeienvlekjes. Dat was jij dus :-)
Ik zal nooit vergeten hoe lief je was toen Laurie ziek begon te worden. Ik begreep dat veel later pas, maar je zorgde echt voor haar, hield haar warm en likte haar; je zorgde zo goed voor haar dat je zelf soms vergat te eten. Ik wist niet waarom je minder at, dus bracht je bij de dierenarts voor een vitaminenspuit, arme jij (glimlach). Je was zelf ziek. Toen er eindelijk symptomen waren was het al te laat... Volgens de dierenarts had je een soort darmontsteking die zich pas openbaarde als het al te laat was... De dierenarts
vertelde me dat, want ik voelde me zo schuldig.... Je was nog maar 3 jaar.
Lieve Laurie en lieve Clarabella, ik zal jullie nooit vergeten !!!
|
aurie, jij was mijn eerste Devon Rex... Ik had zoveel over het ras gelezen, maar had nooit kunnen vermoeden hoe het zou zijn (glimlach). Toen ik je uitzocht sprong je van het aanrecht op de schouder van Els... dat wilde ik ook! En ik kreeg het, dubbel en dwars! Een kat met een nooit gevulde maag, een kat die over het plafond liep en die constant tegen me praatte, heerlijk !!!
