xtra evaarlijk mdat eze lanten veral ijn: Jakobskruiskruid

De laatste jaren zorgt het gele Jakobskruiskruid voor problemen. Jakobskruiskruid wordt door paarden meestal gemeden, vanwege de smaak. Is er echter geen gras meer beschikbaar, dan beginnen ze aan deze plant. De gifstof hoopt zich op in de paardenlever, die daardoor zijn functie verliest. Eenmaal opgenomen gif verdwijnt niet meer uit de lever. Jakobskruiskruid smaakt vers erg bitter.

Als de plant nog in de wei staat zullen de meeste paarden er dus wel afblijven. Gedroogd is de plant het gevaarlijkst, want als die in het hooi terechtkomt eten paarden hem wél. Jakobskruiskruid bloeit vanaf juli. Het beste kunt u het voor die tijd vernietigen. Afmaaien kan de levensduur van Jakobskruiskruid verlengen. Daarom is het beter de plant met de wortelstok uit te graven of uit te trekken en te vernietigen. Maar draag wel handschoenen, uw huid kan het gif absorberen.

xtra evaarlijk mdat eze lanten veral ijn: Boterbloemen

Algemene informatie
DDeze plant is licht giftig.De bloemen staan goudgeel in losse pluimen. De bloemsteel is rond. De bovenste bladeren zijn anders van vorm dan de onderste.

 Dit Is een overal voorkomende plant: wegbermen, hooi- en weilanden. In de plant zit een scherp smakende giftige stof. Koeien hebben daar een hekel aan en zo zie je soms in weilanden waar koeien grazen, gele eilandjes van boterbloemen die door het vee zijn overgeslagen bij het grazen. Vooral de scherpe en de kruipende boterbloem veroorzaken vergiftigingen. De giftige delen zijn de bovengrondse delen.

Mate van giftigheid
In hooi is boterbloem niet schadelijk, anemonol is dan omgezet in een niet giftige stof.

Gifstof(fen)
Boterbloemen bevatten het glycoside ranunculine, waaruit bij kneuzing van de plant het proto-anemonine ontstaat. Dit is een vluchtige, gele bitter smakende olie die spontaan aanleiding geeft tot polymerisatie waardoor het onschadelijke anemonin (anemonol) ontstaat.

Symptomen
Boterbloem vergiftiging veroorzaakt bij rundvee afname van de melkproductie en veroorzaakt een bittere smaak en rode kleur van de melk. Zware vergiftigingen veroorzaakt koliek en diarree met zwarte stinkende mest, nervositeit, zenuwtrekken van oren en lippen, bemoeilijkte ademhaling en uiteindelijk convulsies.