8 november 2007

Tsja... Rhea staat nu in Diergeneeskundig Centrum Noord-Nederland (Emmeloord). Dokter Van Muiswinkel vermoedde dat het ding dat Rhea in haar voet stak de peesschede geraakt heeft, waardoor het daar nu ontstoken is. Dat hij gelijk had bleek uit een echo.

Vanmorgen is Rhea geopereerd door drs. Frerik ter Braake (zie foto's). De operatie is geslaagd. De peesschede is helemaal schoongemaakt en gespoeld tijdens een kijkoperatie onder narcose, de zgn. arthroscopie. Voor meer informatie over de arthroscopie: zie de site van de kliniek onder het tabje 'paarden'. Nu is het afwachten hoe goed/snel ze zich hersteld...

Foto 1: klaar voor de operatie. Foto 2: de peesschede van binnen. Foto 3: de peesschede wordt gespoeld en het witte spul (fibrine) wordt weggehaald. De fibrine is daar ontstaan door een ontsteking en je ziet ook duidelijk hoe rood de boel binnenin is door die ontsteking. Foto 4: Dokter Ter Braake wikkelt verband om Rhea's been. Foto 5: geen prettig gezicht, mijn paard dat in de recoverybox getakeld wordt.

De rest van mijn week was ook niet echt leuk maar daar ga ik niet over zeuren, ik overleef het wel. Een paar nachten slecht slapen kom ik wel overheen en de tijd heelt gelukkig alle wonden. Alles komt weer goed met mijn paard en mijn gezonde verstand wint het nog altijd van eventuele depressieve neigingen n.a.v. alle drama's.

Gelukkig heb ik mensen om mij heen die lief voor mij zijn en dat is het allerbelangrijkste !!! En morgen ben ik jarig :-)

Commentaar van Ria: je krijgt van mij even een lieve knuffel hoor. Ik wens je veel sterkte met Rhea, verwen haar maar lekker. Jij alvast gefeliciteerd met je verjaardag.

3 november 2007

Afgelopen dinsdag werd ik 's middags gebeld. 's Ochtends was er nog niets aan de hand, maar 's middags om 15.00 uur was Rhea stokkreupel. In de eerste instantie leek het op een peesklap, maar toen Rhea 's avonds laat letterlijk van de koorts stond te rillen (ze had een temperatuur van 39.9 en 37 is normaal) en niet wilde eten, was wel duidelijk dat het niet om een gewone peesklap ging. De dierenarts is rond middernacht geweest en hij heeft Rhea antibiotica en pijnstillers gegeven.

Woensdagochtend is de veearts weer geweest en toen werd het wondje ontdekt dat alle ellende veroorzaakte. Woensdags moest ik gewoon even naar Ameland en naar Rhea toe. Haar been leek redelijk maar donderdagochtend had ze weer meer pijn. De veearts besloot om het wondje de volgende ochtend te sonderen.

Sonderen wil zeggen dat met chirurgisch staal wordt "gepeild" hoe diep de wond is. En dat viel tegen, want de wond was 3 cm diep en liep wat naar beneden. Rhea was heel lief tijdens de behandeling. Sieds (de man van Ingrid) had haar vast en elke keer als het echt zeer ging doen dan kreeg ze een stukje lekkers. En als Sieds dat dan een keer vergat dan stootte ze hem aan zo van "joh, je vergeet wat" :-)))))))

Vrijdagavond had ze weer een koortsaanval en dat vond ik echt zo zielig, zo'n groot paard dat zo staat te rillen. Ik heb een stoel gepakt en ben bij haar gaan zitten totdat ze zich weer wat beter voelde. Zaterdagochtend is de veearts weer geweest en de temperatuur was gezakt, tot 38.3. Verder goede berichten van het thuisfront: de tegels liggen er prachtig in :-)))))))

Enne... Ingrid heeft Rhea gister in jachtmodel geschoren (dikke tuut voor Ingrid !!!). Dat wil zeggen dat op de plekken waar een paard zweet (onderkant hals, buik, lendenen) geschoren wordt, naast het hoofd en de benen. Daarbij ontdekten we op het zere been nog een wondje.  Als ze toch weer een koortsaanval krijgt en gaat zweten blijft ze niet lang nat meer, want de lange haren zijn weg (vanochtend na het stappen op de harde weg kreeg ze weer een koortsaanval, dus dat stappen doen we niet meer, ze gaat in het longeerbaantje en ze mag zelf bepalen hoeveel ze beweegt). Verder kan ik alleen maar afwachten...

28 oktober 2007

Ja hoor, het was weer zover... de klok moest vannacht een uur terug, naar de wintertijd. Uiteraard was dat mij totaal ontgaan... wat ook kennelijk van mij verwacht wordt, want om 08.00 uur mijn tijd (het was dus 07.00 uur) zat ik ineens rechtop in bed omdat de telefoon naast mijn oor lag te bleren. Mijn tante van 78 zei vrolijk "ik dacht ik moet toch maar even bellen, want je vergeet het vast". Kreun, en dat op zondagochtend terwijl ik dik na middernacht (zomertijd) pas in mijn mandje lag.

Waardoor ik zo laat pas in bed lag? Ingrid (voorop) en ik (achteraan) hebben een nachtrit te paard/pony gedaan met 9 giebelmiepen van een jaar of 11 (zie voor de miepen de foto hieronder). Kan me niet herinneren dat ik op die leeftijd zoveel praatjes had ;-)

Jildou (de dochter van Ingrid) was jarig geweest en had een slaapfeestje, met 8 ponymeiden die hun pony mochten meenemen. Toen ze hoorden dat we een nachtrit gingen maken werden ze helemaal wild :-))))))) Eerst de ponies pimpen met lichtgevende dingen, veertjes en lintjes en toen op weg. Superindrukwekkend (vond ik), de boot die aan het zandspuiten is in het donker. Hij lag vlak bij het strand en in het donker lijkt het net een gigantische kerstboom. Het licht van de vuurtoren bleef veel langer zichtbaar doordat het een beetje mistig was, waardoor je soms 6 stralen zag afgetekend in de lucht. De lamp van de vuurtoren van zo dichtbij te zien draaien... ik heb mijn ogen uitgekeken. En het mooiste is dan nog dat je een kleine wijsneusje op een klein ponietje hoort zeggen "goh dat is vet mooi zeg, vind je niet" (dit tegen haar vriendinnetje).

Op de foto hieronder kun je goed zien hoe klein de ponietjes zijn... Mijn Rhea struikelde over een paaltje dat wij in het donker in het hoge gras niet zagen (waarom de andere dames dat paaltje wel konden zien ???). Rhea struikelde vervolgens de weg over en ineens zag het kleine meisje dat je op de foto 2e van rechts ziet (rood jasje, paars dekje) een groot paardehoofd boven zich. Je zag haar slikken :-))))))) Geweldig als je dan later tijdens het afzadelen (ik stond in de box bij Rhea) de grote verhalen hoort over dat heeeeeeeeeele grote paard en hoe erg die wel niet struikelde en hoe eng dat wel was ;-)

Verder was de afgelopen week drrrrrrrrrrrrruk. Maandag heb ik met vriendje alle tegels eruit gehaald thuis (zijn we toch 3/4 uur mee bezig geweest) met als gevolg dat we dinsdag beiden zo stijf waren als een oude krakende deur (hij een beetje stijver dan ik, hij kreunde in elk geval veel harder). Van de ontdekking dat de ondergrond echt loeihard was werd ik niet echt blij, want dat betekende dat er een stuk uitgegraven moest worden. Van wat dat kostte kreeg ik zowat een rolberoerte maar je moet nooit wanhopen, dat bleek donderdags maar weer... want toen ik garagemeneer de vraag stelde of hij iemand kende met een kraantje zei hij "ja" en ik keek hem kennelijk behoorlijk onnozel aan geloof ik want hij zei "mond dicht, het tocht". Een van zijn monteurs komt nu maandag de boel uitgraven en maandagmiddag komt 6 kuub zand... nu de strater nog. Het moet niet heel hard gaan regenen want anders kan die ook niets, dus heel hard duimen maar !!!

Mooie uitspraken van kids (Engels)

Dear God, instead of letting people die and having to make new ones, why don't you just keep the ones you got now ? Jane

Dear God, did you mean the giraffe to look like that or was it an accident? Norma

Voor nog veel meer van dit soort prachtige uitspraken: klik hier.