Toen wilde ik om 16.00 uur naar huis (want ik moest naar de huisarts)... maar mijn lange vriend (die volgens mij vandaag ook een beetje in een grr-stemming was, maar blaffende honden bijten niet) was ergens buiten aan het werk en viavia kwam een nogal wazige vraag van hem aan mij (die viavia deed nogal wazig), dus ik voor hem rondbellen (want ja, zo ben ik dan ook wel weer, ook al wist ik dat ik dan te laat bij de dokter zou komen). Vertel ik hem wat ik weet, krijg ik zo'n reactie van 'Grr (pas op ik bijt) dat wist ik al, maar...', dus toen 'moest' ik van hem mijn baas nog iets vragen over dat gevalletje, krijg ik ook weer zo'n raaaaaaaaaar antwoord (dit keer van haar, diepe zucht), dus toen had ik echt zoiets van... grrrrrrrrrrr.

Toch voelde ik me wel wat schuldig omdat ik een beetje kortaf tegen hem was, dus op weg naar huis probeerde ik mijn lange vriend nog even te bellen, wordt er wel een soort van opgenomen, maar ik krijg alleen maar geruis, grrrrrrrrrrrrrr (leve de handsfree setjes, NOT). Toen heb ik het maar opgegeven, dus lange vriend, mocht je dit lezen: sorrysorrysorry (maar ik was zo moe).

Koninginnedag 30 april 2007

Ik ben er helemaal hondsberoerd, kotsmisselijk en hartstikke ziek van geweest (voel me nu weer iets beter, zucht)...

Want hoeveel pech een mens kan hebben met een auto? Nou een hele hoop, dat kan ik je wel vertellen. Auto is net opnieuw gespoten, dak is vorige week gespoten en de hele auto is in de teflon gezet, dus auto was er helemaal klaar voor... toen reed ik op de snelweg onder een viaduct door en ik schrok me helemaal wezenloos: een gigantische klap op het dak van de auto. Zo gauw het mogelijk was gestopt en bij inspectie bleek er een deuk in het dak te zitten en op 3 plekjes is de lak beschadigd... mijn pas gespoten dak (tranen met tuiten). Nu maar hopen dat de verzekering de schade dekt... Pfoe, ik ben gelukkig all-risk verzekerd.

Gister gezeild vanaf het strand bij de Catamaran Club Ameland. Het was behoorlijk heftig, de witte schuimkoppen stonden op de golven zo hard waaide het (zie foto) en de wind was vlagerig, dus het was behoorlijk uitkijken. Maar oef wat was het gaaf, ook al heb ik nog nooit zoveel zout water binnen gekregen als gister. We waren trouwens de enigen die aan het zeilen waren, waar waren de andere helden???

24 april 2007

Zonder woorden... Mooi he ?

Vandaag zou ik naar Harry Puite van Klasse Klassiek, en ik zou op babyvisite en uit eten omdat een collega afscheid nam. Bij Harry ben ik geweest... Harry had de auto gewassen en was met een of ander wonderlijk middeltje het dak aan het poetsen. Zeg ik ineens tegen Harry 'wat doe je nou???' want ik zag ineens een hele lelijke plek op het dak en ik dacht dat hij dat gedaan had met dat poetsgoedje... en Harry dacht dus dat de lak aan het smelten was...

Hoe het mogelijk is weet ik niet, volgens mij zijn we allemaal ziende blind geweest of zoiets, zo blind als een dooie kip of zo scheel als een Chinees, maar de lelijke plek (een ervan) die je hieronder ziet zijn nooit een hond opgevallen, mij in ieder geval niet... en Johannes de Zeikerd uit Ryptsjerk niet (terwijl hij over een fout in het spuiten van zijn dak iets zei wat ik dus met geen mogelijkheid kon ontdekken...), vriendje niet, de spuiter niet, mijn garagemeneer niet... N.B. doordat onderstaande foto's binnen genomen zijn, zie je de kleur van de auto (coloradobeige) niet goed, maar als je wilt weten hoe de kleur er uit ziet, klik dan hier.

Ik ben dus met de trein naar huis gegaan... zonder auto, snif, en de bussen naar Vrouwenparochie (of waar dan ook heen) reden niet vanwege een staking, diepe diepe zucht. Dus voor Hannah vandaag geen babyvisite (sorry Gerda) en geen etentje ter ere van het afscheid van een geliefde collega (sorry Jaap)... Morgen kan ik gelukkig wel weer rijdend naar het werk, dankzij mijn garagemeneer die zo lief is mij zijn leenfordje te lenen. Dikke tuut !!!

Commentaar van Sylvia: jeetje Hannah, doe niet zo moeilijk joh, laat je er toch gewoon een cabrio van maken ;-)
Zonder dak istie vast nog mooier ;-)))))