De gevoelens over de les waren wat gemengd, want Rhea wilde soms aleen maar hard en luisterde niet altijd naar mijn zit als ik langzamer wilde, dus dan moest ik haar op de handrem zetten, iets wat niet goed is en wat ik niet prettig vind. Hard gaan is trouwens iets wat ze normaal eigenlijk niet doet, behalve op buitenrit, maar nu ging ze hard en luisterde slecht omdat ze het moeilijk had met wat ze moest doen en dus had baasje het ook moeilijk, er waren momenten dat ik me een complete beginner voelde, zucht. Maar de mensen aan de kant vonden dat wij heel erg vooruit waren gegaan en dat Rhea veel soepeler bewoog. Iets moois vond ik de dag na de les op het forum van de Balingehof...

Nora schreef: ik heb Rhea en jou echt hele mooie stukken zien rijden, heb niet alles gezien (lang niet alles) maar toen je vanmiddag aandraafde vanuit het stap/opzij zetten, toen zag je meteen verschil met vanmorgen!

N.B. Nora is zangeres, ze is mooi en kan echt heel mooi zingen (en ze is ook nog eens een mooi mens :-) Ze heeft een eigen site, klik daarvoor hier.

John Erb (de man van Monya) schreef het volgende: "nou ik heb Rhea en Hannah zien rijden in september op het Horse Event en de verbetering is heel erg groot.

Ik heb ze nu bij Horst maar een paar seconden zien losstappen op de linkerhand en was opgetogen over de ruimte waarmee Rhea kruist in stap, helemaal geweldig. Ook het aandraafmoment was een ruime 9 waard... TOP!!!!!

Woensdag 28 februari knalde de de zekering van de knipperlichten, tankmeter, temperatuurmeter en waarschijnlijk nog wel meer eruit, maar donderdag 1 maart zou ik weer naar Nieuw Roden afreizen (naar Paul van de w123club.nl) om de teller weer om te zetten (want mijn eigen teller werkte nog steeds niet goed genoeg). Een kennis van mij had de teller teruggezet tot de originele kilometerstand van mijn oude teller, dus deze teller (= de oude van Paul) blijft er nu gewoon in zitten en ik laat de mijne reviseren. Maar om nog even terug te komen op de zekering: we zouden toch even alle zekeringen doormeten dus dan kon er gelijk wel een nieuwe in, tot die tijd redde ik me wel met de waarschuwingsknipperlichten als ik af wilde slaan. Dacht ik...

Blunder??? Eigenlijk niet, maar wel een beetje misschien... Op de snelweg naar Groningen (op 1 maart) begon de auto wat apart te doen... en ik had geen tankmeter dus toch maar even tanken (en een flesje dieselreinigingsvloeistof in de tank). Op de snelweg was het zo druk dat ik al 7 kleuren scheet bij het idee om zonder knipperlichten te moeten invoegen, dat ik toch maar even onder de motorkap ben gedoken. Had geen tangetje bij me en de zekeringen zijn van die kleine rotdingen die je dr nauwelijks weer tussenkrijgt, dus ik stond daar toch een partijtje te klunzen... Dit werd vaderlijk glimlachend gezien door een bonk van een vrachtwagenchauffeur en na 5 minuten klunzen vroeg hij "hulp nodig"? En toen heeft die man met zijn grote worste-vingers het ding er even in gezet... dat kostte hem slechts een paar seconden, grrrrrrrr.

Wat me trouwens nog ergens anders aan herinnert... Woensdag 28 februari na het sporten wilde ik graag snel naar huis... Gloeien, contactsleutel omdraaien en... echt helemaal totaal niets !!! Ikke mijn grote vriend vragen om even te kijken/luisteren (hij doet dezelfde sport), maar het bleek dat er niets viel te luisteren, het bleef errug stil ;-) Grote vriend had verder ook geen oplossing, want zijn vrouw had de auto mee, dus hij had geen startkabels of wat dan ook. Hij zei dat Steven (de baas van de sportschool) mij misschien wel kon helpen met zijn BMW (ik heb zelf wel startkabels). Dus ikke met een bibberlipje en traantjes (ik had zo schoon genoeg van die auto) naar binnen en Steven vragen. Steven gaat in de auto zitten, kijkt eens om zich heen en zegt heel droog "je moet hem wel in de P (van Parkeren) zetten hoor, anders start hij niet, het is een automaat he dus als hij in de D staat start hij niet" (ja, hij stond in de D (Drive)). Blunder??? Echt wel, wat voelde ik mij een suffe kip, zucht.

Om nu verder een lang verhaal kort te maken: Paul had de teller donderdag binnen een zucht en een scheet omgezet en gelijk het dashboard even goed vastgezet met een paar schroefjes, dus nu lijkt het weer mooi. We hebben alle zekeringen eruit gehad, maar de lekstroom zit dus buiten het reguliere circuit om.... Toen terug naar huis. Ik wilde nog een uurtje gaan sporten, dus ikke naar Sports4All in Burgum, waar ik Krav Maga doe. Wilde de motor niet meer uit, grrrrrrrr. Dus ikke per kerende post terug naar Nieuw Roden, waar Paul nog bezig was met een ander lid van de w123club.nl (Jeroen) om de ontsteking van de 230 TE van Jeroen af te stellen. Nadat Paul een los slangetje vastgezet had (hij had ook de scharnierbakken schoongespoten dus waarschijnlijk is het slangetje toen losgegaan) kon ik weer terug naar huis, maar op de terugweg naar huis deed de auto nog steeds vreemd... dus vrijdag 2 maart nog maar eens een flesje dieselreinigingsvloeistof in de tank gedaan bij het tanken... kennelijk had ik toch te laat getankt donderdag (vermoedde ik al), want na het 2e flesje dieselreinigingsvloeistof en nog een tankbeurt reed de Benz pas weer als vanouds...

Gister (zaterdag 3 maart) weer eens met paard naar de fysio geweest (zie foto hieronder). Ik zei heel verontschuldigend tegen Gerrit "ze komt alleen maar voor een doorsmeerbeurt hoor, er is eigenlijk niets", want ja ze was zo gigantisch opgeknapt na de laatste behandeling. Maar het gevoel dat ik had, dat er wel iets was, bleek toch weer terecht te wezen... Het verschil tussen voor en na was zo duidelijk: ze wilde weer graag aangalopperen en bewegen... ze had last van het linkerschouder en in haar ruggengraat zat ook iets scheef. Ik moet dus gewoon naar mijn gevoel blijven luisteren !!!